Folegandros

Folegandros: klein maar fijn!

Het verborgen pareltje van de Cycladen

Door Paula van de Kamp van Travel Diaries

Ik laat de drukte van Santorini achter me en stap op de boot naar Folegandros. Het is inmiddels pikdonker en ik heb geen idee waar ik terecht ga komen. In het Aegan Star Hotel word ik vriendelijk ontvangen door de familie die het hotel runt. Ze bieden me een lokaal drankje, genaamd Rakomelo, en een heerlijke verse moussaka aan en vertellen trots dat alle ingrediënten van het eiland zelf komen. De volgende ochtend open ik vol verwachting mijn gordijnen, stap op het balkon en kijk uit op een helderblauwe zee, indrukwekkende rotsformaties en witgekleurde huisjes. Mijn avontuur in Folegandros is begonnen!

Van heerlijke stranden en witte huisjes tot aan helderblauw water en avontuurlijke wandelingen in de natuur. Folegandros heeft het allemaal! Met een oppervlakte van 32 km2 en een inwoneraantal van 700 behoort het tot de kleinste eilandjes van de Cycladen. Gelegen tussen Santorini en Milos, maakt het een ideale locatie om de drukte van de grote eilanden te ontsnappen en dankzij de high-speed service van Sea Jets kost dit je vaak maar één uur tijd. Folegandros heeft drie kleine dorpjes: Karavostasis, Chora en Ano Meria, die ieder iets anders te bieden hebben.

Ik begin mijn reis in het havenstadje Karavostasis. Om een idee te krijgen van hoe groot het eiland is, stap ik in mijn huurauto van Faros Rent a Car en begin ik aan een tocht noordwaarts. Binnen enkele minuten bereik ik Chora en rij ik door totdat ik een bord ‘Agali beach’ tegenkom. Ik rij via een smal en steil weggetje naar beneden en als ik de auto op de parkeerplaats heb neergezet, kan ik alleen maar denken aan hoe ik die weg ooit weer omhoog moet komen. Eenmaal aangekomen op het strand ben ik die gedachte al snel vergeten. Mijn uitzicht bestaat namelijk uit een prachtig zandstrand, felblauw water en roze bloementakken. Het Agalistrand is een van de meest toegankelijke en mooiste stranden van het eiland. Je kunt er heerlijk zonnen, zwemmen én snorkelen. Daarnaast vind je er een paar leuke restaurantjes en wandel je vanaf hier gemakkelijk naar andere, minder druk bezochte, stranden. 

Vanaf Agali rij ik door naar Ano Meria: een zelfvoorzienend dorpje dat verspreid ligt over het noorden van het eiland. In de verte zie ik een pittoresk blauwwit kerkje. Ik haal mijn camera tevoorschijn en merk op dat er verder niemand in de buurt is. Het eiland ligt er vredig bij en op iedere hoek van de straat word ik begroet door kleurrijke raamkozijnen en tuinen die in bloei staan. Elk huis is omringd door een groot stuk grond waar men gewassen verbouwt of geiten houdt. Zo nu en dan komt er een ezel voorbij gesjokt, maar verder gebeurt er niet veel. Na een indrukwekkende rit van ongeveer 20 minuten ben ik weer terug in de haven. Ik heb met de auto het hele eiland doorkruist.

De volgende dag is het tijd om Folegandros van een ander perspectief te ontdekken. Ik heb een boottocht bij Diaplous Travel geboekt en maak me klaar om de komende 6 uur te gaan genieten van zee, zee en nog meer zee. Door de sterke wind schommelt de boot van de ene naar de andere kant. Zodra we bij de westkant van het eiland aankomen, wordt de wind tegengehouden door de rotsen en vaart de boot rustig verder. Het donkerblauwe water gaat over in een lichtere kleur en dat betekent dat we bij het eerste strand zijn aangekomen. Vanaf de boot spring ik in het verfrissende water en geniet ik van het uitzicht op de ruige rotsen en de diepblauwe zee. Later op de dag wordt er een heerlijke traditionele lunch klaargemaakt en meren we aan bij verschillende stranden om op te warmen in het zonnetje.

Mijn laatste dag op het eiland staat in het teken van een bezoek aan Chora, ook wel gewoon Folegandros genoemd. Ik besluit de busverbinding tussen Karavostasis en Chora uit te proberen en reis voor maar 1,80 euro 3 kilometer richting het noorden. In het centrum ga ik op zoek naar Kastro, het historische en iconische wijkje van Chora. Na even zoeken betreed ik al bukkend een smal steegje die me naar Kastro leidt. Ik word verwelkomd door een drietal inwoners die perfect in het plaatje passen. Al dwalend loop ik rond totdat ik ieder hoekje heb gezien. In het nieuwere gedeelte van Chora vermaak ik me in de vele winkeltjes en neem ik op een van de sfeervolle pleinen plaats om even uit te rusten.

Voor een prachtige zonsondergang ben je in Chora aan het juiste adres. Het ligt namelijk op ruim 200 meter hoogte en heeft boven op de rots een ideaal uitkijkpunt: de Panagiakerk. Ik begin aan de klim naar boven en zie in de verte het kerkje al liggen. De zon brandt op mijn rug, maar ik loop stug door. No way dat ik deze zonsondergang ga missen! Al snel zie ik dat ik niet de enige ben die op dit idee is gekomen en ga ik op zoek naar een rustig plekje om mijn camera neer te zetten. De rust wordt plotseling verstoord door een drone die hoog boven mijn hoofd heen en weer vliegt. Stiekem ben ik wel een beetje jaloers, want dat moeten vast hele indrukwekkende opnames zijn. De lucht kleurt langzaam oranje en de telefoons en camera’s worden tevoorschijn gehaald. Als de zon dan eindelijk achter de horizon verdwijnt, verplaatst iedereen zich naar beneden en kan het avondleven in Chora beginnen!