Ios

Ongerepte Egeïsche pracht en de mythe van Homerus

En dat terwijl het eiland bekend staat als partybestemming…

Door Karine Bloem van the Digitalistas

Waar het andere Cycladen-eiland Mykonos wordt aangemerkt als het nieuwe Ibiza, kan ik je zeggen dat Ios een goede volgende kandidaat is. De hippies omarmden dit fijne eiland eind jaren 60 niet voor niets. Maar dat zou eeuwig zonde zijn want juist de hiermee in schril contrast staande authenticiteit van het eiland zorgt er juist voor dat ook de non-partyganger in Ios zijn favoriete vakantiebestemming vindt.

Toen ik werd uitgenodigd om af te reizen naar ‘party-eiland’ Ios, vreesde zelfs ik, beslist niet vies van feestelijk vertier, een beetje voor wat ik zou aantreffen. Dronken jongeren die al lallend over het strand zwalken? Ze zijn er ongetwijfeld, getuige de affiches voor ‘Bar Crawls’, maar op één zijn roes uitslapende jongen op een bankje in de haven na, bleek dit algeheel mee te vallen en transformeert dit eiland van de Zuidelijke Cycladen vanaf september in een heerlijk oord om bij te tanken en je te laven aan de ongerepte Egeïsche pracht. Én het ideale startpunt om te eilandhoppen. (wij combineerden Ios met Santorini, waarover op The Digitalistas.com een uitgebreid verslag).

Ruige charme
Ios is in tegenstelling tot buureiland en aanvlieghaven Santorini groter maar dunbevolkt. Reken op zo’n 2000 inwoners op een eiland van 10 bij 18 kilometer. Voordat in de jaren 70 het toerisme opkwam leefden er voornamelijk boeren en die hadden het niet makkelijk met het verbouwen van gewassen op de droge en rotsachtige grond. Toch is dat het wat Ios deels zo ongerept maakt en die prachtige ruige charme aan het eiland geeft.

Kerken, kittens en kazen
Het grootste dorp (want qua omvang kun je niet spreken van een stad), is Chora. Pittoresk en autovrij. Met omhoog kronkelende straatjes, de witte muren van de huizen voorzien van bougainville en opvallend veel loslopende kittens. Je vindt er uiteraard een kerk op het meest centrale punt: zo’n prachtige witte met een blauw koepeldak. Wist je dat Ios zo’n 365 kerken telt? Verspreid over het eiland heb je een paar officiële kerken en de overige mini-kerken zijn eigendom van families, zo weet de burgemeester ons te vertellen. Laatstgenoemde - die met zijn ranke verschijning en halflange witte haar zo een lid van de Rolling Stones had kunnen zijn- neemt ons mee op sleeptouw omdat ik nog wat meer sceneries van het eiland op beeld wil vangen. In zijn stoffige Toyota Prius crossen we naar het Noordelijke deel van het eiland -Platakos om precies te zijn- waar zich het ‘vermeende graf’ van de Griekse dichter Homerus bevindt; op een paar geschriften na is er namelijk geen volledige zekerheid dat de beste man hier gestorven is. Tijdens de korte wandeling naar de heuvel waar Homerus’ gedenksteen zich bevindt ervaar je pas de weidsheid van het eiland en het lijkt even alsof de tijd er heeft stil gestaan.


Daarna bezoeken we in een flits een lokale kaasfabriek waar ze voornamelijk de kefalotýri (harde kaas) en myzíthra (zachte, zoet-romige kaas) maken en het, nieuw gebouwde, maar authentiek ogende amfitheater met aan de ene kant uitzicht over de zee en de andere kant op Chora, waar de harde wind die dag ons bijna omver blaast.

Gemoedelijk
We stoppen onderweg nog voor een ezel die in z’n up bovenop een rots staat te grazen en uit het autoraam zien we de kudde geiten -welke ik eerder met de herder op de steenterrassen aan de overkant van onze studio had opgemerkt- gemoedelijk tijdens hun dagelijkse rondje, het eiland bewandelen. Die gemoedelijkheid is tevens wat Ios typeert en waarom ik mij er thuis voel. Onze studio, onderdeel van Guest House Pavezzo- heeft een eigen pergola. Elke dag zitten we hier relaxt aan ons ontbijt (Griekse yoghurt met vers fruit en noten van de kruidenier om de hoek) of drinken we in de namiddag een glas rosé (de Griekse wijnen zijn héérlijk! (onthoud vooral de ‘Assyrtiko’ druif) met een waanzinnig uitzicht op de onderliggende baai. Daar is tevens het leukste strand van Ios: Mylopotas. Een lang en breed zandstrand waar je zowel kunt chillen op een strandbed, gebruik kunt maken van diverse watersportmogelijkheden of lekker loom kunt tafelen bij één van die oh zo fijne beach clubs. Je vind er een hele rits achter elkaar waarvan Del Mar Lounge (hoort bij Cantina del Mar), Almyra by the sea en het eclectische FREE Beach Bar, naast onze favoriet SALT , zeer de moeite waard zijn.

Drie dagen Ios en ik heb het eiland in mijn hart gesloten: verleid door het kristalheldere zeewater, het goud glinsterende zand, het stoere gesteente, de sappige vijgen, de zachte, ziltige geitenkaas en zoete honing. Tot weerziens, goddelijk eiland.