Milos

Prachtige zeegrotten

Het kleurrijkste eiland van Griekenland

Door Chantal Visser van Yourfuturepostcard.nl

Milos is een van de Cycladen. Je komt er met het vliegtuig vanuit Athene of met de ferry vanuit Santorini. Vanuit Athinios, de haven van Santorini, vaar je met Sea Jets in ongeveer 2,5 uur naar Adamas op Milos. Onderweg doe je enkele andere eilanden aan. Als je langs Milos vaart, valt meteen het verschil op tussen Milos en je vertrekeiland Santorini: waar Santorini zwart is, is Milos enorm kleurrijk. Langs de kust staan gekleurde boothuizen, de rotsen zijn een schakering van wit, rood, geel en bruin, bloemen reflecteren in het water en de kleur van de zee is blauwer, blauwer, blauwst.


Adamas is de plaats waar de boot aankomt en waar veel hotels zijn gevestigd. Nou ja, veel... Het is absoluut niet te vergelijken met Rhodos of Kos. Milos kent geen hoogbouw, er zijn geen grote hotels en tussen de hotels door vind je gewone huizen. Wij verbleven in Hotel Rigas, een super schattig en nieuw familiehotel vlak bij de zee. Een ideale plek, omdat we ’s avonds binnen tien minuten naar het levendige Adamas konden lopen om wat te shoppen en te eten en ook binnen een minuut op het strand stonden. Wij aten het liefst bij Oh! Hamos, een fantastisch eettentje met biologische producten van eigen boerderij en aan de overkant van de straat een strandje met ligbedden. Perfect voor een frappé in de avondzon.

Een must-see op Milos zijn de mini-dorpjes met boothuizen. Er zijn er meerdere, waarvan Klima de bekendste en de grootste is. Klima bestaat uit rijen felgekleurde garages, waar de boten gestald kunnen worden. Nu zijn een aantal van deze garages omgebouwd tot (zomer)huis of winkel. Het is echt een prachtig gezicht, vooral als de zon op de kleuren schijnt. Ik greep hier mijn kans om souvenirs in te slaan bij Pliatsiko en To Kitpino. In deze schattige winkeltjes vind je onder andere handgemaakte sieraden van schelpen en kralen. Voor mijn zoontje kocht ik een armbandje met een oogje, volgens de Grieken beschermt dit je tegen het boze oog. Iets waar ze hier sterk in geloven. De andere boothuis-dorpjes (dorp is echt een te groot woord eigenlijk) waar we stopten, zijn Fyropotamos en Mandrakia. Hier domineren de kleuren blauw en wit. Bijzonder is dat – hoe klein ook – de plaatsjes hun eigen kerk hebben. Hoe romantisch zou het zijn om hier te trouwen?

Milos dankt haar kleuren en schoonheid niet alleen aan de kleurrijke huizen. Het is vooral de natuur die haar steentje bijdraagt. Milos is ontstaan door vulkanen die hun lava uit zee stuwden. Lava werd grond, grond werd eiland en de krater van de vulkaan is nu de natuurlijke haven bij Adamas. Het gesteente waaruit Milos is opgebouwd, zit vol met mineralen en grondstoffen, zoals obsidiaan (lavaglas), zwavel, perlite, bentoniet (kleisoort), zilver en magnesium. Een plek waar je dit heel goed ziet, is bij de bentoniet mijn in het binnenland, niet ver van Pollonia. De mijn zelf lijkt op een immens openluchttheater met wanden geverfd in rood, groen, geel, bruin, wit, zwart en oranje. Alleen is het geen verf dat je ziet, maar gesteente. Zo bijzonder! In de mijn wordt nog steeds gewerkt, dus betreden is verboden, maar als je erlangs rijdt, kun je de kleuren heel goed zien. Andere plekken met bijzonder gesteente zijn Sarakiniko en de Glaronissia eilanden, ontstaan uit bevroren lava. De eilanden rijzen op uit helblauw water en vormen vreemde creaties. Het ene eiland lijkt wel een kerkorgel het andere lijkt op twee mensen die elkaar kussen. 

Nog even terug naar de bron. Milos, ontstaan uit vulkaanuitbarstingen, is dus mede zo kleurrijk door de bijzondere gesteenten. Maar dat is niet het enige wat je terugziet van de vulkaan. Hoewel je op Milos niet bang hoeft te zijn voor een vulkaanuitbarsting, is er nog steeds vulkanische activiteit. Zo vind je er diverse heetwaterbronnen (natuurlijke spa’s) langs de kust en kun je op het strand van Paliochori koken in het zand, op een warmwaterbron. Ze zeggen dat de aanwezigheid van zoveel moeder natuur en letterlijk de bron van het ontstaan van een eiland zorgt voor een bijzondere vibe. Een levendigheid die je slechts op enkele andere plekken vindt. Onze Griekse gids Tzina beweerde zelfs dat mensen nergens zo goed slapen als op Milos. Niet per se lang, maar goed. Ik heb goed geslapen, maar of het beter was dan ergens anders? Ik weet het niet. Wel weet ik dat ik terugverlang naar de schoonheid, de rust, de kleuren en de puurheid van Milos. Want o, want ben je mooi. En misschien is het maar goed dat je nog niet zo ontdekt bent, want zo blijf je nog specialer.